#ZOSTAŃWDOMU – psycholog i pedagog

  #ZOSTAŃWDOMU – jak motywować?  

 

                                                            ,, Nie bój się wielkiego kroku – nie pokonasz          

                                                       przepaści dwoma małymi.”

                                                                                        

                                                                                          David Lloyd George

Drodzy Rodzice i Uczniowie!

Wszyscy przychodzimy na świat z wrodzoną ciekawością, każdy ma wrodzone pragnienie zdobywania wiedzy. Idziemy do szkoły podekscytowani, cieszymy się, że nauczymy się wielu nowych rzeczy, że będziemy poznawać świat. Początkowo naukę postrzegamy jako ekscytującą szansę rozwoju, która pobudza nas do działania, motywuje i ogromnie cieszy. Z czasem nauka staje się dla nas mozolną pracą, przestaje sprawiać przyjemność, zaczyna nam brakować motywacji, ogarnia nas lenistwo – brak chęci do wysiłku i działania. I co z tym zrobić, jak sobie pomóc?

Najłatwiej byłoby sięgnąć do domowej apteczki, wyciągnąć tabletkę z opakowania z napisem MOTYWACJA. Ale takiego leku, najbardziej zmotywowani naukowcy, jeszcze nie wynaleźli.

To my sami musimy się zmotywować do działania, zebrać w sobie wystarczająco dużo sił aby połączyć motywację wewnętrzną, te własną, z zewnętrzną, którą przekazują nam inni i zmienić słowo MUSZĘ na słowo CHCĘ. Chęć działania powinna wypłynąć z nas samych. Niech nasze marzenia, pragnienia staną się naszym celem do którego powoli dążymy.

Stanęliśmy przed ogromnym wyzwaniem, czas pandemii nie sprzyja naszym dążeniom, trudno odnaleźć nam motywację do działania, ale warto byłoby jej poszukać w sobie, dla siebie i dla innych, bo to akurat dobry czas, czas sprawdzianu nas samych.

 

Drogi Uczniu!

Słyszysz głos budzika, nastawiłeś go wieczorem, ale nie masz siły otworzyć oczu, chcesz nadal spać i nagle przypominasz sobie, że wczoraj obiecałeś mamie pomoc przy sprzątaniu, ale na samą myśl o tym żmudnym zajęciu, oczy same się zamykają. I nagle pytasz sam siebie, jaki jest twój cel: Sprzątanie, czy pomoc mamie? W tej sytuacji musisz sam odpowiednio określić swój cel, taki który chcesz osiągnąć.

Udało ci się wstać i pomóc mamie? Jeżeli tak, to MASZ TĘ MOC, która popycha cię do działania. Ta moc to właśnie MOTYWACJA.

Drogi Rodzicu!

1. Doceniaj swoje dziecko.

2. Buduj adekwatną samoocenę dziecka.

3. Kochaj i akceptuj.

4. Inspiruj dziecko do poszukiwania rozwiązań.

5. Pozwól na popełnianie błędów, bo one motywują i uczą.

Pamiętajmy, to my rodzice jesteśmy drogowskazem, ścieżką, którą powinny wybrać nasze dzieci aby uniknąć chaosu, braku nadziei, frustracji i lęku. Wskażmy im drogę, która będzie dla nich najlepsza do osiągnięcia celu, do którego zmierzają. Nauczmy nasze dzieci wybierać to co dla nich jest ważne, cieszyć się każdym najmniejszym osiągnięciem. Bo z tych prostych spraw złożone jest życie, SZCZĘŚLIWE ŻYCIE.

 

                                                                                              Beata Cieślakowska – pedagog

 

W razie potrzeby jesteśmy do Waszej (uczniów) i Państwa (rodziców) dyspozycji.

Piszcie – oddzwonimy!

b.cieslakowska@sp26gdynia.pl – pedagog

d.engel@sp26gdynia.pl – pedagog

b.slowinska@sp26gdynia.pl – psycholog

#ZOSTAŃWDOMU – rozbroić strach!  

„To by znaczyło, że tym, czego się boisz najbardziej, jest… strach.

To bardzo mądre, Harry”

                      J.K. Rowling – Harry Potter i więzień Azkabanu

 

 

Drodzy Rodzice!

Strach to uczucie, które towarzyszy nam od początków ludzkości. Zasada “walcz lub uciekaj” pomogła stworzyć podwaliny cywilizacji jaką znamy dzisiaj. “Walcz” kiedy musisz  i kiedy jest to konieczne, “uciekaj” kiedy możesz i masz szansę. To strach dał nam wszystkim szansę na przetrwanie w buszu, na sawannie czy w epoce lodowcowej. Mobilizował nas do działania. Towarzyszy nam od zawsze i jest nieodzowny do dalszej egzystencji ludzkości.

Tak jest i dzisiaj. Wszyscy boimy się Covid – 19. Czai się tuż za naszymi drzwiami, w sklepach, zakładach pracy lub zwyczajnie u przemiłych sąsiadów z naprzeciwka. Dorośli lękają się o dzieci, swoich starszych rodziców i bardzo często o pracę, a co za tym idzie o byt materialny.

A co z dziećmi? One też przeżywają swoje lęki związane z obecną sytuacją. Nie wszystkie rozumieją co się dookoła nich dzieje. Nagle ich świat się diametralnie zmienił. Nie ma kolegów, spotkań i lekcji w szkole. Nie można wyjść z domu na boisko czy spacer, trzeba unikać innych ludzi, którzy do tej pory jawili im się jako przyjaźni i sympatyczni. Teraz nawet najbliższy kolega (którego się lubi) może być potencjalnym zagrożeniem. Wiadomości w telewizji też nie napawają optymizmem, a trzeba pamiętać, że dzieci nie wszystko rozumieją. One również przeżywają swoje większe i mniejsze lęki. Bardzo często nauczyciele pracujący z państwa dziećmi słyszą (a w obecnej sytuacji raczej widzą) ich słowa, którymi nie chcą Państwa zasmucać. Mówią, że się boją o swoich dziadków, którzy niejednokrotnie są daleko od nich, denerwują się sytuacją w domu i tą zasłyszaną w telewizji. Widzą również Państwa obawy, które staracie się przed nimi skrzętnie skrywać. Dzieci czują odmienność sytuacji, widzą inność zachowań dorosłych. Wszyscy staramy się zachować pozory normalności w nietypowej  sytuacji. Rozmawiajmy więc z naszymi dziećmi. Starajmy się ich oswoić ze strachem, nie ukrywajmy przed nimi własnych obaw i niepokojów. Słowa typu “wiem, że się obawiasz podobnie jak ja, ale razem damy radę”, “musimy zachować ostrożność, ale zadzwonimy zaraz do dziadków” czy zwyczajne wytłumaczenie dziecku na czym polega zagrożenie, czego należy się obawiać, a co jest dla nas bezpieczne może bardzo pomóc w odnalezieniu się. Porozmawiajcie Państwo wieczorem przed snem z synem czy córką. Ta chwila spędzona razem, przywołanie pozytywnych wspólnych wspomnień i wymyślenie wspaniałych planów na przyszłość pomoże im spokojnie zasnąć i przespać całą noc.  A więc w myśl zasady “walcz lub uciekaj” – walczmy z coronavirusem – uciekając przed nim w domowe zacisze.

Przypominamy kolejną zabawę z dzieciństwa: ubieranie laleczek. Szablony z postaciami można znaleźć oczywiście w Internecie, ale chyba zabawniej będzie, kiedy dzieci z rodzicami sami je narysują. Papierowe ubranka na pewno milusińscy sami świetnie zaprojektują. Polecamy stroje lekarzy i pielęgniarek – koniecznie w maseczkach. Czasami śmiech i wspólne żarty są najlepszą bronią ze strachem.

Nie magazynujmy w sobie lęków, trzeba je rozbroić póki czas!

 

Drodzy uczniowie!

To już kolejny tydzień kiedy doświadczamy tej niezwykle trudnej i nowej dla nas wszystkich sytuacji. Siedzicie w domach, sami musicie sprostać nauce pewnie zrobiliście już różne zaległe rzeczy i znudziliście się grami na komputerze.

Doświadczacie różnych stanów emocjonalnych. Domyślamy się, że pojawił się również STRACH. O zdrowie, o najbliższych, o to co będzie dalej. Jest to zupełnie naturalne  i zrozumiałe w tej sytuacji. To wyjątkowo nieprzyjemna i podstępna emocja! Może pojawić się nagle, albo rozwijać powoli i narastać. Strach jest naturalną reakcją na zagrożenie. Ale strach jest też bardzo potrzebny, ponieważ pełni funkcję ochronną. Na przykład odczuwanie strachu przed przejściem przez jezdnię, po której samochody poruszają się z bardzo dużą prędkości jest dobre, ponieważ trzyma nas w bezpiecznej odległości i powstrzymuje przed niepotrzebnym ryzykiem.

W czasie epidemii przez którą właśnie przechodzimy jest trudniej. Boimy się czegoś co jest nam nieznane, dlatego trudniej jest nam opanować doświadczany lęk.

Co robić ? Przede wszystkim rozmawiać z bliską osobą o tym co się czuje i o tym czego się nie rozumie. To najlepszy sposób. Wsparcie i zrozumienie drugiej osoby są bezcenne. Działa to w dwie strony. To znaczy, że Ty również możesz być kimś kto uspokoi czy rozgoni złe myśli np. młodsze rodzeństwo, koleżankę. Zobaczysz ze poczujesz się wtedy lepiej.

Dlatego zachęcamy Was do kontaktu z nami. Prosimy piszcie na nasze adresy mailowe podając imię, nazwisko, klasę i numer telefonu. Oddzwonimy i chętnie porozmawiamy.

b.slowinska@sp26gdynia.pl  – psycholog

d.engel@sp26gsynia.pl   – pedagog

 

A tymczasem polecamy krótką prezentację.

 

 

#ZOSTAŃWDOMU – pozytywne myślenie            

                                                                „Wesołość jest najlepszą higieną ciała i umysłu”

                                                                                               George Sand

 

Drodzy Rodzice i Uczniowie!

Od ponad tygodnia wszyscy znaleźliśmy się w sytuacji nam dotąd nie znanej. Nie są to dodatkowe wakacje, a czas, który wymaga wzmożonego wysiłku, kreatywności i odporności psychicznej.

Zamknięcie i izolacja społeczna to zupełnie nowa dla nas wszystkich sytuacja. Dopiero się jej uczymy. Jednym idzie lepiej, innym gorzej, niemniej staramy się jakoś uporać się z nową codziennością. Rodzice, uczniowie i my nauczyciele nie jesteśmy doskonali, popełniamy błędy, boimy się, zwyczajnie czegoś nie wiemy, ale najważniejsze, że się staramy.

W Internecie można znaleźć wiele porad jak można radzić sobie w sytuacjach stresowych. Niestety wiele z nich w czasie epidemii nie ma zastosowania np. spotkanie z przyjaciółmi, czy wyjście z dziećmi na lody. Pojawił się za to różne memy i filmiki, które pomagają oswoić strach i niepewność. Tutaj kreatywność ludzka nie zna granic. Stają się one wyznacznikiem obecnej sytuacji, czasami podpowiedzią co zrobić z własnymi dziećmi, jak je zająć czymś konstruktywnym, abyśmy mieli chwilę czasu dla siebie i na swoją pracę.

Staramy się jak możemy i potrafimy, pewnie za kilka dni będzie lepiej, szybciej i bardziej satysfakcjonująco dla wszystkich.

Warto więc pamiętać, że tym co utrzymuje nas w dobrej kondycji psychofizycznej jest pozytywne myślenie. Dotyczy to zarówno starszych jak i młodszych. Co ważne, dzieci obserwują dorosłych i często odzwierciedlają ich uczucia. Negatywne myśli rodzą złe samopoczucie i trudne emocje, które się nasilają. Pozytywne myśli rodzą dobre samopoczucie i przyjemne uczucia, których jest coraz więcej.

Jak więc pozytywnie myśleć na co dzień: Magazynuj dobre wspomnienia i przywołuj je jak najczęściej. Wesołe chwile, zapachy, wspomnienia „wyciągnięte” z zakamarków pamięci poprawią nam nastrój, a za nim pojawi się szczęście, zrelaksowanie i zadowolenie w większości sytuacji. Przywołuj dobre myśli takie jak wdzięczność, miłość, zadowolenie z siebie i innych. Wtedy automatycznie uśmiech wróci Ci na twarz, a trudności wydadzą się mniejsze i łatwiejsze do pokonania. Spróbuj także zrozumieć innych w Twoim otoczeniu, powiedz im jak są dla Ciebie ważni, za co ich kochasz i doceniasz. Przypomnij im o radosnych wspólnych chwilach. Zaakceptuj ludzi takimi jacy są. To przecież wspaniałe, że się tak bardzo różnimy, to nas wzbogaca i rozwija. A drobne różnice zadań? Cóż zawsze istniały i to dawało nam siłę do zmian i rozwoju. A więc: różnijmy się pięknie.

Co daje nam pozytywne myślenie ? Lista jest długa, ale najważniejsze z nich to:

  • zmniejsza przeżywanie lęku
  • dodaje chęci do pracy
  • zmniejsza ryzyko depresji
  • wywołuje pozytywność u innych
  • wzmacnia układ odpornościowy organizmu
  • pomagasz innym
  • ułatwia rozwiązywanie konfliktów

Myślmy więc pozytywnie i dawajmy temu wyraz !

Może warto z dziećmi stworzyć listę dobrych stron tej trudnej sytuacji i powiesić w kuchni na lodówce? (np. spędzamy czas razem, dłużej śpimy, nasz kot się cieszy, że nie jest sam …..itp.). A pamiętacie książkę i film o pozytywnej dziewczynce, którą nie zrażały trudności o Pollyannie autorstwa Eleanor H. Porter. To właśnie lektura na dzisiaj.

Pollyanna - Porter Eleanor H.

Masa solna, odchodząca już do lamusa, a mogąca dostarczyć nie lada rozrywki zarówno dzieciom jak i rodzicom. Przepis bardzo prosty, wymieszać szklankę mąki, szklankę soli i pół szklanki wody i już gotowe. Po wyschnięciu można dowolnie pomalować lub okleić. Miłej zabawy. Komu bliższe są inne masy lub posiada inne produkty polecamy stronę z  przepisami na proste zabawy domowe (ciecz nienewtonowska, mokry piasek lub masa papierowa).

Jeśli masa się nie uda – trudno. Zostanie wspólne posprzątanie kuchni!

 

https://www.osesek.pl/przepis-na-mase-solna-i-inne-domowe-masy-plastyczne-dzieci-beda-zachwycone.html

 

Pozdrawiamy serdecznie i z uśmiechem

psycholog i pedagog  B. Słowińska i D. Engel

 

Poleć tą stronę znajomym